Ukraina wciąż nie ma armii, nieustająco jest bankrutem, a jej gospodarka leży w gruzach. Żaden z jej strukturalnych problemów nie został rozwiązany, a na Krymie wciąż stacjonują rosyjskie wojska.
Muszę jednak powiedzieć z uznaniem, że premier Jaceniuk odwala kawał dobrej roboty, aż ręce same składają się do oklasków.
W 2008 roku pewien wiejski głupek z Gruzji, idol części naszej prawicy, hołdującej polityce w stylu "Polska od morza do morza" dał się podpuścić jak dziecko. W telewizji mogliśmy tylko potem podziwiać scenkę z prezydentem żującym krawat. No i kolejną groteskę z prezydenckim lotem i ostrzałem przez prawdopodobnie podstawionych ludzi. W efekcie Rosja zajęła strategiczne drogi, wzięła w obronę uciśnionych, a Gruzja wpadła w ich orbitę. Tylko chaos organizacyjny, panujący w szeregach rosyjskiej armii i strach Rosji przed aneksją Gruzji zadecydował, że żołnierze z Pskowa nie dotarli do Tbilisi.